Lessons From Bob Ong

BABALA: Ang inyong mababasa dito ay pawang mga opinyon lamang ng dalawang kaluluwang tinamaan ng mga pangangaral ng ulirang manunulat sa Pilipino. Walang anumang intensyon ang mga nasabing mga tao na kutyain o bigyang kasiraang-puri ang kanyang mga gawa. Patnubay ng mga magulang ay kailangan.


Part 1: Tungkol sa Pag-ibig

B.O.: Kung hindi mo mahal ang isang tao, wag ka nang magpakita ng motibo para mahalin ka nya…
B.B.: Sabagay.
B.K.: Sabihin mo yan sa nga torpe, ‘nu kaya comment nila?

B.O.: Lahat naman ng tao sumeseryoso pag tinamaan ng pagmamahal. Yun nga lang, hindi lahat matibay sa temptasyon.
B.B.: Ganun ba yun?
B.K.: Ano na ngayon pagkakaiba nila sa mga matibay sa temptasyon?

B.O.: Gamitin ang puso para alagaan ang taong malapit sayo. Gamitin ang utak para alagaan ang sarili mo.
B.B: Pwede bang gamitin ang puso ko para sa sarili ko?
B.K.: Ano ang gagamitin kung wala pareho?

B.O.: Huwag mong bitawan ang bagay na hindi mo kayang makitang hawak ng iba.
B.B: TOTOO YAN!
B.K.: …at bitawan mo na ng maaga kung di mo kayang panindigan ang paghawak dito.

B.O.: Huwag na huwag ka hahawak kapag alam mong may hawak ka na.
B.B.: I have two hands kaya.
B.K.: Eh yung mga nakikihawak?

B.O.: Huwag mong hawakan kung alam mong may hawak ka na.
B.B.: Pano ko itatapon yung basura kung di ko hahawakan?
B.K.: Hirap sa iba ang hilig humawak at wala silang pakialam kung mahulog man nila ito.

B.O.: Parang elevator lang yan eh, bakit mo pagsisiksikan yung sarili mo kung walang pwesto para sayo. Eh meron naman hagdan, ayaw mo lang pansinin.
B.B.: O sya… bahala na…
B.K.: Naka-wheelcahir kasi!

B.O.: Kung maghihintay ka nang lalandi sayo, walang mangyayari sa buhay mo… Dapat lumandi ka din.
B.B.: Aba, madaming mabubuntis n’yan.
B.K.: Habang bagay pa sayo ang maglandi. Go girls!

B.O.: Pag may mahal ka at ayaw sayo, hayaan mo. Malay mo sa mga susunod na araw ayaw mo na din sa kanya, naunahan ka lang.
B.B.: May point ka, Ong.
B.K.: Tama ka! Mga bitter, itaas ang bandera nyo!

B.O.: Hiwalayan na kung di ka masaya. Walang gamot sa tanga kundi pagkukusa.
B.B.: Advice ko ‘to kay ---
B.K.: Meron…BATO! Pamukpok sa ulo!

B.O.: Pag hindi ka mahal ng mahal mo wag ka magreklamo. Kasi may tao rin na di mo mahal pero mahal ka… Kaya quits lang.
B.B.: Tama yan. Pero panu yung minsan na nga lang magmahal, di pa minahal?
B.K.: Hahaha! Sapul! Swak!

B.O.: Bakit ayaw matulog ng mga bata sa tanghali? Alam ba nilang pag natuto silang umibig e hindi na sila makakatulog kahit gusto nila?
B.B.: Ang lungkot naman… Love causes insomnia pala!
B.K.: I disagree! Ang mga di nakakatulog ay ang mga may problema sa kanilang lovelife.

B.O.: Hindi lungkot o takot ang mahirap sa pag-iisa kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo, wala man lang nakipaglaban upang makasama ka.
B.B.: Ang lupit naman nyan. Bakit kasi kailangang lumaban?
B.K.: Baka naman kasi chaka ka talaga!

B.O.: Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lang yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumukontrol ng emotions mo,mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: magiging Masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasaklanan sa lahat ng nangyayari sayo, kundi IKAW mismo.
B.B.: Salamin salamin, sabihin sa akin…
B.K.: Pano kang matututo kung wala kang utak? Naman!


Part 2: Tungkol sa Pag-aaral

B.O.: Mag-aral maigi. Kung titigil ka sa pag-aaral, maghihinayang ka pagtanda mo dahil hindi mo naranasan ang kakaibang ligayang dulot ng mga araw na walang pasok o suspendido ang klase o absent ang teacher. (Haaay, sarap!)
B.B.: Totoo yan. Idagdag mo pa ang kopyahan, kodigo at bulakbol. (Guilty ako.)
B.K.: E pano kung di ka tumigil pero di ka rin nag-aral maigi?!?

B.O.: Nalaman kong marami palang libreng lecture sa mundo, ikaw ang gagawa ng syllabus. Maraming teacher sa labas ng eskwelahan, desisyon mo kung kanino ka magpapaturo. Lahat tayo enrolled ngayon sa isang university, maraming subject na mahirap, pero dahil libre, ikaw ang talo kung nag-drop ka. Isa-isa tayong ga-graduate, iba’t ibang paraan. Tanging diploma ay ang mga alaala ng kung ano mang tulong o pagmamahal ang iniwan natin sa mundong pinangarap nating baguhin minsan…
B.B.: Naks naman.
B.K.: Hello classmate!

B.O.: Hikayatin mo lahat ng kakilala mo na magkaroon ng kahit isa man lang paboritonglibro sa buhay nila. Dahil wala nang mas kawawa pa sa mga taong literado pero hindi nagbabasa.
B.B.: Sang-ayon talaga ako dito… Ok na din pala yung Cinderella o Comicbook.
B.K.: Mas kawawa ba sila sa mga literadong walang trabaho?

B.O.: Dalawang dekada ka lang mag-aaral. Kung di mo pagtityagaan, limang dekada ng kahirapan ang kapalit. Sobrang lugi. Kung alam lang yan ng mga kabataan, sa pananaw ko eh walang gugustuhing umiwas sa eskwela.
B.B.: Hay, sana nga malaman ng lahat ito.
B.K.: Para palang higit sa isang life sentence! Whew!


Part 3: Tungkol sa Buhay in General

B.O.: nalaman kong hindi final exam ang passing rate ng buhay. Hindi ito multiple choice, identification, true or false, enumeration or fill-in-the-blanks na sinasagutan kundi essay na sinasagutan araw-araw. Huhusgahan ito hindi base sa kung tama o mali ang sagot, kundi base sa kung may kabuluhan ang mga isinulat o wala. Allowed ang erasures.
B.B.: Naguluhan ako dun ah!
B.K.: May kabuluhan pa ba kahit walang naisulat?

B.O.: Kumain ka ng siopao na may palamang pusa o maglakad sa bubog nang nakayapak, pero wag na wag kang susubok mag-drugs. Kung hindi mo kayang umiwas, humingi ka ng tulong sa mga magulang mo dahil alam nila kung saan ang mga murang supplier at hindi ka nila iisahan.
B.B.: DRUGS din kaya ang Medicol, Alaxan, Biogesic.
B.K.: O sige, rugby na lang sa akin! Ask ko si mommy and daddy. For sure dedo ako after.

B.O.: Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa’yo mga magulang mo, pwede kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kilikili. Sa bandang huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili.
B.B.: Tapos magpapakamatay pa… hay, mga siraulo.
B.K.: Ang walang sala sya unang mamato sa may sala. Just be sure na SILA ang matamaan, HINDI ikaw!

B.O.: Tuparin ang mga pangarap. Obligasyon mo yan sa sarili mo. Kung gusto mo mang kumain ng balde-baldeng lupa para malagay ka sa Guiness Book of World Records at maipagmalaki ng bansa natin, sige lang. Nosi balasi. Wag mong pansinin ang sasabihin ng mga taong susubok humarang sa’yo. Kung hindi nagsumikap ang mga scientist noon, hindi pa rin tayo dapat nakatira sa Jupiter ngayon. Pero hindi pa rin naman talaga tayo nakatira sa Jupiter dahil nga hindi nagsumikap ang mga scientist noon. Kita mo yung moral lesson?
B.B.: Madilim pa sa TOTAL ECLIPSE ito.
B.K.: Hmm… Lesson ng lektura: Kumain ka na lang ng lupa baka makarating ka pa sa Jupiter.

B.O.: Nalaman kong habang lumalaki ka, maraming beses kang madadapa. Bumangon ka man ulit o hindi, magpapatuloy ang buhay, iikot ang mundo at mauubos ang oras.
B.B.: Un na nga… bakit kasi babangon ka pa… e di gumapang ka na lang habang maubos ang oras… sigaw ng mga mahihirap… hay, buhay!
B.K.: Oh my! Kelan pa naubos ang oras?!?


Part 4: Tungkol sa Halo-Halong Bagay

B.O.: Wag magmadali sa pag-aasawa. Tatlo, lima, sampung taon sa hinaharap, mag-iiba pa ang pamantayan mo at maiisip mong di pala tamang pumili ng kapareha dahil lang kaboses niya si Debbie Gibson o magaling mag-breakdance. Totong mas importante ang kalooban ng tao higit anuman. Sa paglipas ng panahon, maging ang mga crush ng bayan sa eskwelahan e nagmumukha ring pandesal. Maniwala ka.
B.B.: Judy Ann ba ‘yan? E, monay naman siya.
B.K.: Kung sabagay! Narian naman na si Belo!

B.O.: Ayokong masanay sa mga bagay na pwede namang wala sa buhay ko.
B.B.: Naku, ayokong masanay tumandang mag-isa.
B.K.: Ito sabi ng mga ayaw lumaban man lang…

B.O.: Hinahanap mo nga ba talaga ako o ang kawalan ko?
B.B.: (Matalinghaga) …pwede ‘tong line sa movie nila Claudine at Piolo, title “Hinahanap ang Kawalan”.
B.K.: Uy Bob, di kita hinahanap, tumigil ka nga!

B.O.: Hindi dahil sa hindi mo maintindihan ang isang bagay ay kasinungalingan na ito. At hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohanan.
B.B.: Ano daw?
B.K.: Tapos?!?

B.O.: Sabi nila, sa kahit ano raw problema, isang tao lang ang makakatulong sa’yo- ang sarili mo. Tama sila. Isinuplong ako ng sarili ko. Kaya siguro namigay ng konsensya ang Dios, alam niyang hindi sa lahat ng oras e gumagana ang utak ng tao.
B.B.: Lao kung na-stroke ka.
B.K.: Akala ko ang konsensya lumalabas pag bumili ka ng Safeguard! Nasa utak lang pala!

B.O.: Obligasyon kong maglayag, karapatan kong pumunta sa kung saan ko gusto, responsibilidad ko ang buhay ko.
B.B.: Totoo naman pero di dapat matapos ang responsibilidad sa sarili lamang.
B.K.: Ginawa ko ito… Nakalimot akong may ibang mga bagay at tao palang mas mahalaga sa sarili ko. Ngayong may edad na, dun lang ako nakakabawi sa kanila…

B.O.: Masama akong tao, tulad mo, sa parehong paraan na mabuti kang tao, tulad ko.
B.B.: Dinugo ang ilong ko d’yan.
B.K.: Sya sige, mabuti ka na! Ok ka na?!

B.O.: Mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala.
B.B.: Meron bang ganun?
B.K.: Wala naman kasing magawa eh! Labo naman o…

B.O.: Iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala.
B.B.: Halatang wala kang magawa kundi ang gumawa.
B.K.: Wala nga kasing magawa! Ang kulit naman o!

B.O.: Iba ang informal grammar sa mali!!!
B.B.: Aba, bago ‘yan ah… magamit nga.
B.K.: ESL teacher ka na rin?!

B.O.: Para saan ba ang cellphone na may camera? Kung kailangan sa buhay yun, dapat matagal na akong patay.
B.B.: Ay naku, di mo maintindihan ang technology. Sigurado ako nabuhay din ang mga ninuno natin na walang computer. Di sya kelangan… WANT lang daw.
B.K.: Wla lang camera cellphone mo! OR ayaw mo lang pa-picture kaya halos no one knows how BOB ONG looks like!

Wanted: Hancock

Two movies, Hancock and Wanted, were shown last year. Will Smith starred in the former and Angelina Jolie in the latter. Two movies I have missed because of forgotten reasons. However, my decision this week to lie low and forget has led me to see these two movies which received different reviews from critics. My intention of writing about them has nothing to do with the technicalities of the films though. I am an ordinary moviegoer. I am fascinated by the special effects used to make movies more realistic. I am more of a plot-person. Content is more important to me than props. However, that is not why I am writing this blog. I conceived the idea of this entry mainly for these lines I have quoted:

“Fate doesn’t decide everything. People get to choose.” –Mary, Hancock

“We don’t know how far the ripples of our decisions go.” –Fox, Wanted

“Accountant: You want me to kill Robert Dean Darden?
Black Guy: Not me…FATE.” –Wanted

For a long time, I have advocated and lived on the first two mottos. I have always believed that humans are a race that is given the gift of free will. I have received criticisms from people who meant so much to me. They have, one way or the other, gave disapproving responses, and tried to talk me into the “destiny concept” of life. The irony in the circumstance is that they are men asking me if I have lost the romantic concept of destiny and fate. I have always insisted that the concept of free will is far more appealing and romantic to me. They could not understand, but I do. I respect and believe in the diversity of human creation.

I found these lines very amusing. The first two lines were delivered by women for everyone’s information. The concept of “fate” was told by a man. Was it a coincidence? I wonder…

Hancock decided to leave to let his beloved Mary live. He let go of the desire to be with her and of a second chance that might be given to their love. He left her. In the same way, Mary lived happily with her present husband and their son. Both Hancock and Mary made a decision to turn their back from something that may only benefit them. They chose the higher purpose of life and happiness of the many.

Wanted portrays the birth right of an assassin’s son who never knew his father. He has lived a mediocre but dissatisfied life, and has taken treatment for his anxiety problems until he discovered that he is the sole heir of the greatest assassin of the Fraternity. His destiny brought him to the organization of extraordinary people who killed because of their conviction that they are the chosen ones to make sure that stability in this world is maintained.

No one is to be blamed for your actions. Only you are responsible for anything that you have done and have chosen to do. If you have messed up beyond repair, do not point your finger on anyone, not your ex-girlfriend nor ex-boyfriend, not your parents nor your neighbor. Every one of us is given an independent mind. If you think that life has pushed you beyond your limit, remember that each one is not made identical. If you are given a more difficult and challenging test, it only means that you are also gifted with a greater power and ability to overcome them.

Never believe that life is easy. It never is. It is beautiful, yes, but it is not without pains and dark nights. We just have to choose to survive and triumph every time we are faced with life’s strife. Decide to be better afterwards. Learn from the lessons they bring and unload bitterness. Life is full of crossroads. Read the signs and take the road that leads to victory.